دعوت به کافه کوه آبان ، به یاد پرویز ستوده ...

مردگانم را همچون تخم به زمين پاشيده‌ام

يكي در اودسا آرميده است يكي در استانبول ، يكي در پراگ.

محبوب‌ترين مملكت من زمين است

وقتي نوبت من رسيد ، تن من را با زمين بپوشانيد 

ناظم حكمت - 1959

اشک و لبخند، شادی و اندوه، بی تابی و صبر، تولد و مرگ!

کافه کوه عین زندگی است، قراری ماندگار، آخرین پنج شنبه ی هرماه، 

هرکه خواست، هرکه دلش برای دوستی و برای دوستانش تنگ شد، 

و هرکه خسته از دنیای مجازی هوس آن کرد که چشم در چشمی بدوزد، گوش به طنین صدای رفیقی بسپارد

هر که خواست تا از ته دل خنده سر دهد و هرکه خواست گلایه کند

کافه کوه، پنج شنبه ی آخر هرماه

کافه کوه آبان نود و دو یک دنیا خبر است! تلخ و شیرین، همچون ذات جاری و پرجوش زندگی

سوگ وار کوچ نابهنگام پرویز هستیم، 

شادیم از پیوند آنا و امین

شادیم از سالگرد تولد فرامرز

و شادیم از انتظار شیرین مهدی و آرزو

آری، اشک و خنده، شادی و اندوه

کافه کوه، خود زندگی است! 

بدرود پرویز!!

بدون حضور دیگران وحشت مرگ را زیر پوستم احساس می‌کنم. من به تو دوست مهربانم و دوستان تو نیاز دارم. من انسانی هستم میان انسان‌های دیگر بر سیاره‌ی مقدس زمین، که بدون دیگران معنائی ندارم ..." 

دریغ و درد که پرویز از میان ما رفت!

گزیده ای از آن چه پرویز در باره ی خودش در نشاط کوهستان نگاشته است را می خوانیم تا عشق او به طبیعت و انسان  را دریابیم.

"  من چه کسی هستم، من خویشاوند نزدیک هر انسانم. من کوه‌گردی بودم در دایره زندگی،  در این دایره فرصتی دست داد کوه‌ها را بپیمایم، طبیعت را و کوهستان را جور دیگری دیدم، قدرت و عظمت خدا را، خردی و ضعف انسان را، زیبایی طبیعت را، جلوه‌های بی بدیل الهی را همانند تابلوی زنده در کوهستان یافتم و عاقبت کوه‌نورد شدم. الان هم که عشق کوه‌ام و نشاط کوهستان بستر شکوفایی من است. 

بدون حضور دیگران وحشت مرگ را زیر پوستم احساس می‌کنم. من به تو دوست مهربانم و دوستان تو نیاز دارم. من انسانی هستم میان انسان‌های دیگر بر سیاره‌ی مقدس زمین، که بدون دیگران معنائی ندارم ..."   

پ ن: عکس از کوه نوشت و برداشت متن پروفایل از کلاغ ها

پرویز رفت!!

امیر حسین خبر داد

کوتاه و دردناک

پرویز رفت!

پرویز ستوده شایق،

رفیق ما رفت!

ایست قلبی در راه توچال

توچال، چرا؟ چرا؟

آخ...

پنجمین جشنواره ی دوسالانه ی فیلم و گزارش های کوه نوردی

پنجمین جشنواره‌ی فیلم وگزارش‌های کوه نوردی، در آذز ماه ۱۳۹۲ برگزار خواهد شد. بار دیگر از همه‌ی دوستان درخواست می‌کنیم فیلم و گزارش‌های خود را تا آخر آبان ماه ۹۲ به نشانی دفتر انجمن (دبیرخانه ی جشنواره) بفرستند.

در مورد جشنواره‌ی پنجم به چند ویژگی باید اشاره کرد.

 

۱- بخش فیلم جشنواره‌ی پنجم برای نخستین بار به صورت بین‌المللی برگزار می‌شود، در این دوره فیلم‌سازانی از کشور فرانسه و آلمان قرار است فیلم‌های خود را برای ما بفرستند و بنابراین رقابت سنگین‌تر و کیفیت جشنواره بالاتر از پیش خواهد بود.

۲- یکی از هدف‌های شکل‌کیری این جشنواره، تشویق کوه‌نوردان و طبیعت دوستان و ایجاد انگیزه برای آنان بوده است تا بنوبسند، عکس و فیلم بگیرند و سفر خود را ماندگار سازند، نگاهی به آنچه که از ما و دیگران در طول دست کم ۷۶ سالی که از تشکیل فدراسیون کوه‌نوردی در ایران می‌گذرد و مقایسه‌ی آن با کارهای پرشماری که در غرب منتشر می‌شود (کتاب، مجله، فیلم و عکس)، ما را از فقر بزرگ‌مان در این عرصه آگاه می‌سازد.

۳- ضرورت دیگری که پرداختن به آن هدف مهم جشنواره بوده است، ایجاد انگیزه کافی برای آموختن و دانستن است، آموختن درست و پاکیزه نوشتن، فارسی نویسی، خوب و باهدف عکاسی کردن و فیلم گرفتن و چگونه ویرایش کردن و تدوین آن. انجمن تاکنون چند دوره‌ی آموزشی برای عکاسی، فیلم‌نامه نویسی و مستند سازی برگزار کرده است که حتما در آینده هم تکرار خواهند شد. بنابراین داوران دوره‌ی پنجم بیش از پیش به اصول حرفه‌ای ساخت مستند تصویری و نیز تهیه یک گزارش نوشتاری خوب اهمیت می‌دهند.

ادامه ی مطلب را مطالعه کنید:

ادامه نوشته

حشنواره‌ی بین المللی عکس صلح و محیط زیست

مرکز صلح و محیط زیست، گروه دیده‌بان کوهستان انجمن کوه‌نوردان ایران، و سازمان حفاظت محیط زیست، در بهار 1393 جشنواره‌ی بین المللی با موضوع "صلح و محیط زیست" را در خانه‌ی هنرمندان ایران برگزار خواهند کرد.

برگزار کنندگان، عکس را رسانه‌ای تاثیرگذار می‌دانند که می‌تواند سبب ارتقای فرهنگ همگانی برای برقراری صلح، حفظ طبیعت، و پیوستگی دو امر صلح و محیط زیست شود. عکاسان می‌توانند با عکس‌هایی که بیانگر طبیعت‌دوستی، پیوستگی جامعه‌های انسانی با طبیعت، همزیستی انسان و حیات وحش، اثر مخرب جنگ بر محیط زیست، و دیگر زمینه‌های مرتبط باشد، در این نمایشگاه شرکت کنند.

دبیرخانه جشنواره آغاز به کار کرده است و فراخوان و جزییات بیشتر، بعدا به آگاهی خواهد رسید.

به نقل از دیده بان کوهستان ایران

مواظب خودتون باشید!!

شنبه 27 مهر 92

ساعت 10 شب

نه توی کوه و بیابون

نه توی یک کوره راه یا ناکجاآباد

همین جا، تهران

وسط شهر

خالی کن! خالی کن! (یعنی جیبت رو خالی کن)

اصلا به فکر معامله کردن نبودم، هیچی هم غیر از یک گوشی موبایل و کیف پول با حدود 100000 تومان پول همراهم نبود.

گلاویز شدیم و دو ضربه ی قمه مهمونم کرد!

پلیس و آمبولانس و ... 

خوب!

هنوز هستم

مواظب خودتون باشید!!

این حادثه، این تجاوز برای همه ی ما میتونه پیش بیاد 

تا کی قمه بالاسر ما می چرخونن؟

اگر ناراحت میشین عکس اون پایین رو نگاهش نکنین!

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.