اولین تلاش ایرانی برای صعود زمستانی یک هشت هزارمتری

نام مهدي قلي پور كوهنورد تبريزي و دو كوهنورد ايتاليايي دانیل ناردی (Daniele Nardi) و لانفرانکو کاستیلیون (Lanfranco Castiglion) در فهرست كوهنورداني كه زمستان امسال بر روي قله هاي هشت هزار متري تلاش خواهند كرد به چشم مي خورد. اين فهرست را سايت خبري اكس وب منتشر كرده است.

براي اولين بار است كه كوهنوردي از كشورمان در فصل زمستان روي يك قله هشت هزار متري تلاش خواهد كرد . لازم به ذكر است كه تمامي تلاش ها براي صعود زمستاني قله نانگاپاربات تاكنون با شكست روبرو شده و در صورت موفقيت قلي پور وي اولين كوهنوردي خواهد بود كه توانسته است قله نانگاپاربات را در زمستان صعود كند

برايش آرزوي موفقيت دارم.

منبع:آیاز  و  سولدوز

نمایشگاه بین المللی محیط زیست

دوازدهمين نمايشگاه بين المللي محيط زيست كه بزرگ ترين نمايشگاه محيط زيست خاورميانه است، از ۲۹ آذرماه تا ۲ دي ماه در محل دايمي نمايشگاه هاي بين المللي تهران برگزار مي شود.

به گزارش پايگاه اطلاع رساني سازمان حفاظت محيط زيست (پام) : در نمايشگاه بين المللي محيط زيست بيش از ۵۰۰ شركت داخلي و خارجي از جمهوري اسلامي ايران و كشورهايي از حوزه آسياي ميانه، كشورهاي حوزه خليج فارس و برخي كشورهاي اروپايي و امريكاي لاتين، جديدترين و آخرين دستاوردها و تكنولوژي هاي خود در زمينه محيط زيست و صنايع مرتبط را ارايه مي كنند.

حميدرضا ناطقي رئيس ستاد اجرايي دوازدهمين نمايشگاه بين المللي محيط زيست در اين زمينه گفت: اين نمايشگاه در فضايي به مساحت بيش از ۱۲ هزار متر مربع در هفت سالن بزرگ نمايشگاهي و محوطه بيروني و فضاي بازمحل دايمي نمايشگاه هاي بين المللي تهران برگزار مي شود.

دوازدهمين نمايشگاه بين المللي محيط زيست داراي سه بخش محيط زيست طبيعي، محيط زيست انساني، محيط زيست دريايي و « اصلي هشت بخش فرعي، محيط زيست صنايع نفت، گاز، پتروشيمي، محيط زيست صنايع بزرگ توليدي، محيط زيست بخش شهري و مسكوني، محيط زيست وترافيك، محيط زيست و بازيافت، محيط زيست و پسماند بيمارستاني، محيط زيست و بيومس و محيط زيست و آلودگي صوتي است.

رئيس ستاد اجرايي دوازدهمين نمايشگاه بين المللي محيط زيست خاطرنشان كرد:

اين نمايشگاه با شعار «ترويج فرهنگي عمومي، حفاظت از محيط زيست، اساس توسعه پايدار» برگزار مي شود.

کارگروه دیده‌بان کوهستان ایران (دکا) در این نمایشگاه حضور دارد.

ارائه گزارش صعود برج بی نام ترانگو

 

اعضای تیم در روز چهارشنبه ۲۷/۱۰/۹۱ ساعت ۱۷ الی ۲۱ در محل سالن تامین اجتماعی اقدام به ارائه گزارش صعود برج بی نام ترانگو خواهند نمود .

آدرس : تهران - خیابان آزادی - خیابان جیحون - سالن تامین اجتماعی (مجموعه فرهنگی ورزشی نگین غرب )

رضا عبداللهی در سوگ پدر!

آقا رضای مهربان و محجوب سالن سنگ‌نوردی داوودی ۱۰ روزی است که سوگ‌وار از دست دادن پدر خود است.
فقدان پدر را به رضای عزیز تسلیت می‌گویم.

همایش روز جهانی کوهستان، روستای سنگده

همایش روز جهانی کوهستان، روستای سنگده

روز جهانی کوهستان، امسال ۲۴ آذر ۱۳۹۱  با همکاری و حضور نمایندگان هیئت کوهنوردی ساری، انجمن کوهنوردان ایران (دفتر نمایندگی ساری و قائمشهر)، گروه های کوهنوردی ساری و قائمشهر و نیز با حضور میهمانان ویژه جناب دکتر نصرت الله صفائیان، رئیس نخستین همایش ملی وعلمی دماوندکوه، آقای اسدالله عمادی، شاعر و نویسنده‌ی مازندرانی، آقای داریوش عبادی، مسئول کمیته‌ی علمی انجمن دوستداران دماوند و دیگر دوستداران کوهستان و فعالان زیست محیطی و اهالی بومی منطقه در سالن صنایع چوب فریم (سنگده بالا) برگزار شد.

برنامه های این مراسم شامل سخنرانی هایی پیرامون تاریخچه و ضرورت روز جهانی کوهستان و نیز اکولوژی کوهستان، شعری در توصیف دماوند و طبیعت، اجرای موسیقی بومی توسط گروه روجا روستای سنگده و اجرای سرود ای ایران با همخوانی همۀ شرکت کنندگان در همایش بود.

همچنین پس از پایان همایش، برنامه‌ی پیاده روی در منطقه جنگلی سنگده تا تلارسربند برگزار شد.

گزارش: وحید متانی (عضو گروه کوهنوردی نوشا قائمشهر و عضو انجمن دوستداران دماوندکوه)

 

روز جهانی کوهستان سال ۱۳۹۱ - بابل

مراسم یاد یاران کوهنورد شهرستان بابل که هر سال با مناسبت روز جهانی کوهستان توسط جامعه کوهنوردان شهرستان بابل برگزار می گردد ، امسال ۲۴ آذر ۱۳۹۱ با حضور بیش از ۵۰۰ نفر در منطقه لاکوه برگزار گردید.

مراسم امسال با یاد بودی از مهدی عمیدی نیز همراه بود مهمانان ویژه امسال عباس ثابتیان مسئول انجمن کوهنوردان ایران و عباس محمدی مسئول دیده بان کوهستان بودند که با خبر خوش رفع تعلیق انجمن کوهنوردان ایران همراه بود.

انجمن کوه‌نوردان ایران رفع تعلیق شد

روز شنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۱ سرانجام نامه‌ی رفع تعلیق انجمن کوه‌نوردان ایران را دریافت کردیم. در این نامه که خطاب به جناب آقای محرابیان، مشاور محترم وزیر کشور و مدیر کل حوزه‌ي وزارتی است دو بند دیده می‌شود:

۱- از انجمن کوه‌نوردان ایران رفع تعلیق گردید.

این بند صریح، گویا و روشن است و به این معنی است که انجمن می‌تواند فعالیت خود را هم‌‌چون گذشته از سر بگیرد و ادامه دهد.

۲- در بند دو این نامه می‌خوانیم:

با توجه به توضیحات و مستندات ارائه شده از سوی «وزارت ورزش و جوانان» در خصوص ماهیت و موضوع فعالیت انجمن فوق که دربرگیرنده‌ی فعالیت‌های ورزشی است...

در بند دو و در توضیح فعالیت‌های انجمن تاکید شده است «دربرگیرنده‌ی فعالیت‌های ورزشی» و این تاکید هم به روشنی نشان‌گر این است که فعالیت‌های انجمن تنها ورزشی نیست. برای مثال بخش عمده‌ای از کارهای انجمن را فعالیت‌های زیست محیطی تشکیل می‌دهد و یا کارهای فرهنگی، انتشار گاه‌نامه، بروشورها و مقاله‌های پر تعداد همه تایید کننده‌ی همین موضوع هستند که البته به‌درستی توسط وزارت ورزش و جوانان تشخیص داده شده است که فعالیت‌های انجمن «دربرگیرنده‌ی فعالیت‌های ورزشی» است و نه انحصارا کارهای ورزشی.  

۳- انجمن کوه‌نوردان ایران می‌تواند برای پی‌گیری بخش ورزشی فعالیت‌های خود اقدام به تاسیس باشگاه نماید و این باشگاه در دل انجمن کوه‌نوردان ایران به کار بپردازد آن‌چنان‌که در متن «قانون تاسیس باشگاه توسط مردم» آمده است که افراد حقیقی و حقوقی می‌توانند برای تاسیس باشگاه اقدام کنند.

۴- امیدوارم که با تشکیل جلسه‌ی مجمع عمومی در اسفندماه بتوانیم در باره‌ی تشکیل باشگاه تصمیم‌گیری کنیم.

رفع تعلیق انجمن کوه‌نوردان ایران

امروز سرانجام نامه‌ی رفع تغلیق برای ما فرستاده شد.
 

واکاوی یک حادثه - نجات از مرگ!!!

تعجب نمی‌کنیم اگر در پس خبر پر آب و تاب نجات ۱۱ نفر در کوه واقعیت تلخی نهفته باشد و:

اساسا هیچ امداد و نجاتی صورت نگرفته باشد!

پزشک امدادگر از بال‌گرد پیاده نشده باشد!

برانکاردی هم در اختیار تیم قرار نداده باشند!

و اعضای تیم از بعدازظهر پنج‌شنبه ۲۳/۹/۹۱ تا ساعت ۱:۳۰ بامداد جمعه ۲۴/۹/۹۱ با کمک باتون و به سختی هم‌نورد بیمار خود را به پایین آورده باشند!

و تیم امداد و نجات با غرور، شرح قهرمانی‌های خود را در نجات ۱۱ نفر و پایین آوردن جسد به خبرگزاری‌ها اعلام کند!

دیروز خبر درگذشت یک کوه‌نورد ۶۰ ساله نظرها را به خود جلب کرد، حسین درخشان سحن‌گوی سازمان امداد و نجات هلال احمر از مرگ یک نفر و نجات ۱۱ کوه‌نورد دیگر در ارتفاعات آرات (جاجرود) خبر داد.

                     نجات ۱۱ عضو تیم کوهنوردی شرکت گاز از مرگ

"حسین درخشان" در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار داشت: امدادگران کوهستان استان تهران ساعت 11 روز گذشته در جریان مفقود شدن یک تیم کوه‌نوردی 12 نفره در ارتفاعات آرات شهرستان جاجرود قرار گرفتند. بلافاصله تیم های امداد کوهستان به ارتفاعات این کوه اعزام شدند و پس از ساعتی جستجو موفق شدند اعضای این تیم را در ارتفاع 3200 متری در حالی که دچار ارتفاع زدگی و ترس شده بودند پیدا کنند.

وی ادامه داد: در بررسی ها مشخص شد این افراد عضو تیم کوه‌نوردی شرکت گاز هستند. متاسفانه به دلیل ایست قلبی یکی از اعضای این تیم که مردی 60 ساله بوده جان خود را از دست داده و یکی دیگر از اعضای تیم نیز دچار ارتفاع زدگی شدید شده بود که به همراه  10 کوه‌نورد دیگر به پائین ارتفاعات انتقال داده شدند.

سخنگوی سازمان امداد و نجات هلال احمر با اعلام اینکه عملیات امداد و نجات پس از 6 ساعت در ساعت 17 به پایان رسید افزود: البته امدادگران توانستند بامداد امروز جنازه دیگر عضو این گروه را نیز به پائین منتقل کرده و به عملیات خود پایان دهند.

منبع خبر:http://www.mehrnews.ir/NewsPrint.aspx?NewsID=1765927

و اما گزارش انجمن پزشکی کوهستان که در زیر می‌آید

دیگر عادت کرده ایم گزارشاتی اینچنین بشنویم:

نجات ۱۱ عضو تیم کوهنوردی شرکت گاز از مرگ

در خصوص حادثه مرگ یکی از کوهنوردان شرکت گاز(شرکت توسعه صنایع گاز ایران) ابتدا اجازه دهید اطلاعاتی در مورد حادثه ارائه دهیم (تلفن فرد ارائه کننده اطلاعات ذیل از اعضاء گروه فوق موجود و محفوظ است):

یک تیم کوهنوردی از شرکت توسعه صنایع گاز ایران در روز پنج شنبه اقدام به صعود به قله آراکوه در منطقه بین لواسان و جاجرود می نمایند. در حدود ساعت 11.30 دقیقه یکی از اعضاء گروه (60 ساله) دچار علائم مبهم و کاهش هوشیاری می گردند. با یکی از کوهنوردان مربی و آشنا تماس می گیرند و جریان را به وی اطلاع می دهند و ایشان نیز تلفن انجمن پزشکی کوهستان ایران را در اختیار ایشان قرار می دهند.

بعد از تماس با انجمن پزشکی کوهستان ایران احتمال بروز بیماری قلبی در همان ابتدا مطرح می شود ولی متاسفانه هبچ گونه کیت امداد و نجات همراه این تیم 11 نفره نمی باشد. راه کارهای دیگر جهت احیاء فرد ارائه می شود و موثر واقع نمی شود و در نهایت ساعت 12 جهت اعزام بالگرد به مسئولین اورژانس اطلاع داده می شود و ساعت 13.30 دقیقه  بالگرد اعزام می شود.

بالگرد به منطقه رفته ولی هیچ نیرویی پیاده نمی شود و حتی پزشکی که در هلی کوپتر حضور داشته از هلی کوپتر پیاده نمی شود. حتی برانکاردی برای تیم و فرد حادثه دیده در اختیار قرار نمی گیرد. درنهایت اعضاء تیم مجبور می شوند با استفاده از باتوم فرد را با مشکلات بسیار در عصر روز پنج شنبه  و تا حدود 1.30 صبح روز جمعه و در شرایطی سخت به پایین منتقل کنند.

احتمالا تیمی امدادی نیز از طریق زمینی با پای پیاده به کمک تیم حادثه دیده می روند ولی کمک جدی نمی توانند بکنند.

و حال واکاوی حادثه:

1- این تیم اصلا گم نشده بودند و قله آرا کوه در آنروز و آن ساعت جایی برای گم شدن نیست.

2- کسی در این برنامه دچار ارتفاع زدگی آنهم از نوع "ارتفاع زدگی شدید" نشده بود چون ارتقاع این قله جایی برای ارتفاع زده شدن ندارد(بهتر است حداقل اطلاعات در مورد ارتفاع زدگی را برای مسئولین آموزش دهیم).

3- نجات 12 نفر کوهنورد اصلا نیاز نبوده و فقط کمک به فرد دچار حمله قلبی مطرح بوده.

4- هیچ گونه کمکی از جانب بالگرد و نیروهای امدادگر آن به تیم حادثه دیده صورت نگرفته و حتی یک برانکارد نیز برای حمل فرد در اختیار آنان قرار نگرفته است.

5- "امدادگران توانستند بامداد امروز جنازه دیگر عضو این گروه را نیز به پائین منتقل کرده و به عملیات خود پایان دهند" این حادثه فقط یک جنازه داشته که آنهم توسط خود افراد به پایین منتقل شده نه نیروهای امدادگر.

تا کی جامعه کوهنوردی باید شاهد عدم کارایی نیروهای امدادگر کوهستان باشند و تا به کی برای بزرگ جلوه دادن کاری که انجام نشده باید شاهد استفاده از جملات و کلمات اغوا کننده باید باشیم. 

دیواره علم کوه و زباله!

هر ساله نه الی ده هزار نفر از کوهنوردان و سنگنوردان در فصل تابستان وارد منطقه علم کوه می شوند. بیشتر افرادی که قصد اجرای برنامه های فنی را دارند وارد منطقه علم چال می شوند ولی طبق آمار قرارگاه کوهنوردی رودبارک پنج الی شش هزار نفر به دلیل شرایط بهتر برای رسیدن به قله علم کوه وارد منطقه حصارچال می شوند که شاید در بین آنها افراد تازه کار هم زیاد باشند. اما آنچه که در چند سال اخیر وجود داشته این است که مقدار زباله موجود در علم چال به مراتب خیلی بیشتر از زباله های حصار چال می باشد با اینکه فصل صعود در حصار چال از تیر ماه شروع شده و تا اواخر شهریور ادامه دارد و مدت زمان صعود در این منطقه هم بیشتر از علم چال می باشد.

به نقل از علی فرضی مسئول قرارگاه کوهنوردی رودبارک، در تابستان سال ۹۱، 3 بار قاطر زباله از حصار چال و مجموعا 17 بار قاطر زباله از سرچال و علم چال پاکسازی شد که مجموعا یک میلیون و هشتصد و هشتاد هزار تومان هزینه این پاکسازیها شد. در منطقه سرچال  مکانهایی برای زباله  تعبیه شده که زباله ها در منطقه پراکنده نشود ولی متاسفانه توجهی به این مکانها نمی شود و بعضا زباله در داخل پناهگاه و محیط اطراف رها می شود.

دیواره علم کوه- تراورس اورال مرداد ۹۱

بارها این آمار در مجله کوه توسط مسئول قرارگاه کوهنوردی رودبارک منتشر شده است ولی باز هم به این مسئله توجهی نشد. چندین سال قبل با توجه به هماهنگی های به عمل آمده تصمیم گرفته شد تا به ازای هر کوهنوردی که وارد منطقه علم کوه می شود 100 تومان برای پاکسازی منطقه گرفته شود. این طرح از سال 75 تا 90 اجرا شد، ولی مسیولین قرارگاه در حین اجرای این کار و بعد از مدت زمانی با مقاومت جدی بعضی از کوهنوردان در ازای پرداخت  این مبلغ ناچیز مواجه شدند و به دلیل برخوردهای نامناسب بعضی از کوهنوردان تصمیم گرفتند که این روند را ادامه ندهند. درحالی که مقدار زباله که در منطقه وجود داشت به حدی زیاد بود که مبلغی که با این کار جمع می شد جوابگوی هزینه چهارپاداران هم نمی شد و بقیه هزینه ها توسط درآمد حاصل از کوهنوردان خارجی و فدراسیون کوهنوردی تقبل می شد.

بعد کنسل شدن هزینه پاکسازی، کیسه های زباله ای تهیه شد که در اختیار کوهنوردان قرار گیرد که زباله های خود را در آن قرار دهند تا در منطقه پراکنده نشود ولی متاسفانه بعضی از افراد ازاین کیسه ها برای حمل وسایل شخصی خود استفاده می کردند تا زباله؟

اما آنچه که مد نظر است تفاوتیست که باید بین افراد حرفه ای تر و دیگر کوهنوردان و سنگنوردان باشد. ولی این مسئله ایست که در کوهنوردی ما وجود دارد و خیلی به آن توجه نمی شود. اگر این طور باشد پس تفاوت بین کوهنورد حرفه ای و آماتور در چیست؟

تا آنجایی که من می دانم در دنیای سنگنوردی از شکاف برای صعود و ابزار گذاری استفاده می کردند نه زبال دانی!!!!

دیواره علم کوه- تراورس اورال مرداد ۹۱

آری، سخن من در مورد دیواره زیبا و صیقل یافته علم کوه می باشد. دیواره گرانیتی که وقتی از دور به آن نظاره می کنیم پیش خود می گوییم که تنها جایست که از گزند زباله های بشر مصون مانده ولی این تصوری بیش نیست. جایی که از شکافهای دیواره اش برای گذاشتن زباله هم استفاده می شود.

و آنچه که بیشتر از همه ذهن مرا مشغول کرده این است که بعضی از دوستان مواد خوراکی یا نوشیدنی را تا نیمی از دیواره حمل می کنند ولی بعد از خوردن یا نوشیدن، قوطی خالی آن که وزن کمتری دارد را در دیواره جا می گذارند.

فرضی و بیان و شیرزاد هم نمی توانند زباله های دیواره را پاکسازی کنند چه کسی باید این کار را انجام دهد!!!

قضاوت با شما.....   

از سایت:پایگاه اینترنتی کوه‌نوردان کلاردشت

اامشب ساعت ۲۱ برنامه خط پایان رادیوجوان - مشکلات کوه‌نوردان و انتقادهای آنان از فدراسیون

امروز ساعت ۹ الی ۱۰ شب - برنامه رادیویی خط پایان (رادیو جوان) به بررسی و تحلیل مسائل و حواشی مسابقات انتخابی یخ نوردی ۲۰۱۳ کره جنوبی خواهد پرداخت.

 این برنامه با حضور دو تن از ورزشکاران مطرح در این رشته در استودیو و ارتباط تلفنی با برخی از کارشناسان مطرح کوهنوردی کشور و احتمالا" مسئولین فدراسیون جهت پاسخگوئی به انتقادات مطروحه درخصوص این مسابقات برگزار خواهد گردید.

FM – رديف  88 مگاهرتز  MHz
برای شنیدن آنلاین این برنامه می توانید به پخش زنده رادیو جوان مراجعه کنید .

منبع: سایت هم‌طناب من

آرام‌کوه تنبل شده است!

سلام دوستان گرامی

نه تنبلی نیست، اما گرفتاری‌های روزمره باعث شده که نتونم به‌موقع به‌روز بشم.

امیدوارم که سریع برگردم سر فرم!

جستجو برای یافتن امیر لواسانی ادامه دارد.

'ناصر چرخساز' روز دوشنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود: كوهنوردی كه روز جمعه گذشته به همراه كوهنورد دیگر قصد صعود داشت به علت سقوط بهمن ناپدید شده است.

وی خاطرنشان كرد: باوجود تلاش چندروزه گروههای كوهنوردی و امداد و نجات به علت عمق زیاد برف و سخت عبور بودن منطقه این كوهنورد هنوز پیدا نشده است.

چرخساز با بیان اینكه گروههای امداد كوهستان و هیات كوهنوردی فضای محیطی زیادی را جست و جو كرده اند، افزود: برای یافتن این كوهنورد از یك فروند بالگرد و سگ های زنده یاب نیز استفاده شده است.

وی یادآور شد: 30 كوهنورد و امدادگر كوهستان در منطقه یاد شده مشغول جست و جو هستند.

رییس هلال احمر شمیرانات با اشاره به پیش بینی ها مبنی بر ادامه بارش برف از امشب در منطقه مورد جست و جو گفت: در صورت ادامه بارش جست و جو برای یافتن این فرد متوقف می شود.

وی نام فرد ناپدید شده را'امیر لواسانی' كوهنوردی 50 ساله عنوان كرد.

تهرام/7244/7259/569

فدراسیون فوتبال ایران بهترین فدراسیون فوتبال آسیا شد!

آیا این رای چون داغ ننگی است بر پیشانی کنفدراسیون فوتبال آسیا؟؟
نکته‌ی مجهول کجاست؟ چرا همه تعجب کردند؟

نکته مجهول اینجاست؛
بقیه انتخابها درست بوده! تردیدی نیست که شینجی کاواگا بهترین لژیونر است.
میاما بهترین بازیکن زن و ژاپن بهترین تیم فوتسال.
فقط یک انتخاب است که خیلی (چیز) به نظر می رسد:
یکی از بی در و پیکرترین فدراسیونهای قاره را به عنوان بهترین فدراسیون انتخاب کرده اند!

لابد به خاطر میدان فرستادن بازیکن محروم در مسابقات مقدماتی المپیک. یا به دلیل پاشیدن رنگ سبز روی کچلی های زمین، برای فریفتن ناظران ای اف سی. شاید هم به خاطر حذف جوانان، امید و هر چهار باشگاه از لیگ قهرمانان باشد.

دلایل دیگری هم هست. مثلاً اینکه باشگاه لیگ برتری به خاطر نداشتن ورزشگاه، بازیهای خود را در یک استان دیگر برگزار می کند. یا اینکه نور هیچ ورزشگاهی در ایران استاندارد نیست. اینکه صدرنشین لیگ ما در بازی خانگی فقط چهار هزار تماشاگر دارد.

ای اف سی خیلی دلیل داشته برای این انتخاب. اینکه هر بازیکن و مربی خارجی از ایران خارج می شود، شکایت می کند و برنده هم می شود! اینکه همین هفته قبل، اعضای کمیته داوران این فدراسیون در برنامه 90 فقط فحش ننه به هم ندادند.

بلکه به خاطر ایده های مدرنی مثل طرح منشور اخلاقی، قانون سقف قرارداد، انتخابات هیات فارس! یا تاسیس کمیته تخلفات حرفه ای باشد. یا مثلا بدهکاری دائمی به توپ جمع کن ها و چمنکارها و کارگران و کارکنان و کارمندان.

توانمندی در برگزاری بازیهای دوستانه با تیم های معتبر جهان. برباد رفتن عنوان قهرمانی فوتسال آسیا. تحمیل رییس سازمان لیگ از سوی وزارتخانه، ماجراهای فوتبال ساحلی، انتشار اخبار + 18 از مدارس فوتبال، فقدان هرگونه برنامه مدون برای توسعه سخت افزاری در مناطق فوتبال خیز و ...، که این انتخاب را داغ ننگی بر پیشانی کنفدراسیون فوتبال آسیا می کند

از بخش نظرهای وبلاگ مازیار ناظمی

محمد تاجران چندی است که پای در راه سفری دیگر نهاده است

او از آلمان (آخن به بیلفلد به برلین) به لهستان (ورشو و کراکوف) به مجارستان (بوداپست) رکاب زده است و هم اکنون در اسلواکی است.

او با شعار «ما به درختان نیاز داریم» به سفر می‌رود و در هرجایی که اتراق کند، نهال درختی هم در خاک می‌نشاند، با مردم، مسئولان محلی، کودکان، کشاورزان و در شهرداری‌ها، در مدرسه‌ها و هرجا که بتواند، از زمین می‌گوید، از طبیعت می‌گوید، از وطن می‌گوید و از درخت می‌گوید.

با مردم هر دیاری می‌نشیند، میهمان آنان می‌شود، دوست می‌شود و دوستی می‌کند و باز پای در راه سفر می‌نهد.

آخرین نوشته‌ی او در بیکران را در زیر می‌خوانید

حکایتِ لیلی ما

ساعتی از شب گذشته است و من همچنان در جاده ام.

خلوت و تنهائی‌ و سکوتی که همه جاده را فرگرفته است و آسمانی ابری که حجابی است بر ماه و خطهای سفید منقطع و گاه پیوسته ایی که از پی‌ هم میگذرند.

تاریکی‌ جاده امانم نمیدهد دوردست‌ها را ببینم ، اما چه نیازی است به تماشای دوردستی، زمانی‌ که همه آنچه که هست در همین حوالی به غایت زیباست و سرمستم از آن.

در این آسمان ابری گویا امیدی از ماه نیست که خودی بنماید...

همچنان رکاب میزنم و سرشار از بودن و زندگی‌ و انسان لحظه ایی از جاده چشم برمیکنم به آسمان و در همان لحظه ماه از پس حفره ایی کوچک در میان انبوه ابر نمایان گشت، که این خود گویاست که او را هنوز میلی هست با ما که حکایت لیلی ما داستان لیلیِ گنجوی و عشوه و ناز او نیست.

لیلی ما خود نیز عاشق است و بر این عشق آگاه.
او خود به درستی‌ می‌داند که گذر زمان یعنی‌ چه و باختن فرصتهای بودن نیز، او خود عاشقی است که گریزش نیست از هیچ مجنونی...

باز همه درونم به تلاطم افتاده بود و این بار دیگر نوای ساز مردی نبود ایستاده در کنجی با جعبه ایی در پیش رو که به قول رضا ما هم مفتکی حالکی برده باشیم از نوای سازش...
راستی‌ رضا جان یادم شد بگویم که ما را فرقی‌ نمیکند که هر نوایی دل ما را به تلاطم ما اندازد، خواه نوای ساز مردکی ایستاده در کنجی با جعبه ایی در پیش رو به امید دستی‌ که در جیبی‌ رود یا صدای زنبورک دوچرخه‌ام در تاریکی‌ و سکوتِ شبِ جاده، که حکایت ما رضا جان داستان عاشقی است و دلم دادگی به همه آنچه که ناماش هستی است ...ما به هر نوای میرقصیم و به هر آوایی مستیم.
ما را به هیاهوی مردم کوچه و بازار کاری نیست و بر ما همین بس که گنجشگکی بر شاخی بپرد و برگی را به زیر اندازد.
ما در پی‌ همان رقص برگیم میان بودن بر شاخ زندگی‌ و زمین که نیستی‌ از پی‌ آن است.

بگذریم که باز شبی است آرام در ناکجا آبادی در اسلواکی و انبوه درختان و صدای سگان قریه ایی گویا نزدیک و گاه گاه رقص شاخه‌های درختی در باد و من و تنهائی‌...

پیوندها

www.weneedtrees.com
www.facebook.com/weneedtrees
bikaraneha.blogspot.com

دستگاه تمرین سنگ‌نوردی «ری‌وال» کار نمی‌کند!!

در نمایش‌گاه تجهیزات ورزشی در ماه گذشته -آبان ۹۱-  ، دستگاهی معرفی شد به‌نام «ری‌وال» که برای تمرین سنگ‌نوردی در سالن‌های سنگ‌نوردی و یا در خانه و فضای خصوصی قابل استفاده است. نمونه‌ی غربی این دستگاه به نام «ترد وال - Tread Wall » که نمونه‌ی ایرانی شباهت زیادی به آن دارد، سال‌هاست که در غرب به‌کار گرفته می‌شود و ساخت آن در ایران اقدام جالبی بود که از شنیدن آن خوش‌حال شدم.
با ورود «ری‌وال» به سالن سنگ‌نوردی محمد داوودی استقبال خوبی از این ماشین شد و به نظر می‌رسید که مربیان هم برنامه‌هایی برای تمرین شاگردان خود بر روی این ماشین آماده می‌کنند.
اما
دستگاه پس از دو سه روز کار با نوشته‌ای به‌روز شد!     دستگاه خراب است

دیروز با محمد طبیبی صحبت کردم و او می‌گفت که سه بار برای تعمیر دستگاه مراجعه کرده‌اند و متاسفانه این ماشین حتی در شرایط معمولی و نه فشرده‌ی کاری هم جواب نمی‌دهد.
بیشترین مشکل ماشین دررفتن زنجیر آن است که می‌تواند به علت‌های زیر باشد:
۱- عرض کم زنجیرها
۲- انتخاب زنجیر و جرخ زنجیر نامناسب با توجه به نوع نیروهای روی ماشین و نامتقارن بودن آنها
۳- ناهم‌محوری تکیه‌گاه‌های چرخ زنجیرها

امیدوارم که سازنده هرچه سریع‌تر اشکال دستگاه را برطرف کند تا امید به تولید داخلی (هرچند که این یک ماشین بسیار ساده است) به یاس تبدیل نشود!

انتشار کتاب «بدن‌سازی برای سنگ‌نوردی»

جای این کتاب که به تمرین‌های تخصصی برای سنگ‌نوردی پرداخته است در بازار نشر و به‌ویژه در حوزه‌ی کوه‌نوردی و سنگ‌نوردی  خالی بود.

تبریک و خسته نباشید به همه‌ی کسانی که برای ترجمه، تدوین و چاپ و نشر این کتاب تلاش کرده‌اند.

کتاب «بدن‌سازی برای سنگ‌نوردی» منتشر شد

عنوان اصلی: Conditioning for Climbers

نویسنده: اریک. جی هورست - Eric.J. Horst

مترجمان: مسعود زینالی، مجید اسکندری، نوید اندرودی، پیمان حاج‌حسینی، سیدامیر گلشن‌حسینی، ابراهیم فراهانی حسینی

تدوین: محمد طبیبی

ناشر :انتشارات سنایی

تعداد صفحه‌ها : ۲۳۴
قیمت:  ۹۰۰۰ تومان
محل فروش: سالن سنگ‌نوردی «محمد داوودی» (شیرودی)
تلفن تماس جهت تهیه (از ساعت ۱۱ صبح‌ تا ۲۱) :  ۰۲۱۸۸۸۳۹۹۲۸

پ ن - تصویر از کوه‌نوشت

پ ن - استقبال از کتاب در روز نخست خوب بود و دیروز (دوشنبه ۶ آذر ۹۱) بیشتر بچه‌هایی که در شیرودی تمرین می‌کردند کتاب را خریدند

سپیدی!

سلام مهدی
برای تو
اگر که در پای کوه سپید آرمیده‌ای
یا هرکجایی از جهان،
آرامش می‌خواهم
و
سپیدی

مون بلان - مرداد ۱۳۹۱

ابلاغ روز!!! محمد باقر عیوضی تنبیه می‌شود!!!

هیئت کوهنوردی و صعود های ورزشی استان کرمانشاه

ابلاغ

با صدورابلاغی از سوی رییس هیات کوهنوردی و صعود های ورزشی :

آقای باقر عیوضی و آقای حسین جامه شورانی

با توجه به عملکرد ضعیف و عدم هماهنگی با کوهنوردان عزیز کرمانشاهی و ایجاد دو گانگی در بین کوهنوردان جوان و خوش نام و معزز استان،بدینوسیله احکام صادره ازسوی اینجانب برای شما آقایان،بعنوان مشاورعالی و بازرس هیات ،باطل اعلام میگردد.از خداوند منان برایتان آخرت خوبی را مسئلت دارم.

منبع خبر: سایت هیات کوه نوردی و صعودهای ورزشی کرمانشاه

پ ن: چی دارم بگم!!